Γ, όπως ΓΚΡΕΚΟ
(του Γιώργου Βλάχου)
Ο κεντρικός χαρακτήρας, ο πρωταγωνιστής στο ανάγνωσμα του περιοδικού ΓΚΡΕΚΟ ήταν ο Κώστας Γεωργίου, ένα 17χρονο ορφανό ξανθόμαλλο Ελληνόπουλο που φεύγοντας από την Ελλάδα σαν πλήρωμα σε φορτηγό πλοίο, ξεμπάρκαρε κι έμεινε στη Βραζιλία και συγκεκριμένα στο μεγάλο λιμάνι Σάο Πάολο, όπου έκανε διάφορες δουλειές για να ζήσει. Το ανομολόγητο όνειρό του να παίξει κάποτε Ποδόσφαιρο στην «Τόρεντ», την ομάδα που θαύμαζε, έγινε πραγματικότητα ύστερα από απίθανες συμπτώσεις. Χάρη στο μεγάλο ταλέντο του καθιερώθηκε σαν το πιο λαμπρό της αστέρι από το πρώτο τεύχος του περιοδικού! Ταυτόχρονα, δέθηκε με ακλόνητη φιλία με τον Σιού, το μπακ της ομάδας με την αλλόκοτη ποδοσφαιρική συμπεριφορά, που έπρεπε να δεχτεί δυνατό χτύπημα στο κεφάλι για να γίνει απροσπέλαστος αμυντικός.
Στην εξέλιξη της ιστορίας συνδέθηκε συναισθηματικά με την Άμπυ, αδελφή του συμπαίκτη του Τζέντο και οι συχνές απόπειρες κακοποιών να τον εξουδετερώσουν, ώστε η Τόρεντ να χάσει κάποιους αγώνες, οδήγησαν τη διοίκηση της ομάδας να προσλάβει -για την προστασία του- τον ανεκδιήγητο Νίνο Ζανίνο, που παρεξηγημένα θεωρούταν κορυφαίο αστέρι της τοπικής αστυνομίας εξαιτίας της εξωφρενικά σκανδαλώδους τύχης του και του πανέξυπνου μπουλντόκ του, του Ναύτη, που συνήθως, αυτός καθάριζε τη μπουγάδα για λογαριασμό του αφεντικού του.. Αργότερα, θα προστεθεί στην παρέα ένα άλλο Ελληνόπουλο που έφερε από την Ελλάδα ο Γκρέκο για να ενταχθεί και αυτός στην Τόρεντ, που χάρη στο ασύλληπτα δυνατό σουτ του κατ’ ευφημισμό τον αποκαλούσαν «Βελούδινο». Στο μόνιμο «τημ» που πλαισίωνε τον Γκρέκο, συμμετείχε, επίσης, ο επίσης ανεκδιήγητος εξ αιτίας της αφηρημάδας του ο ιταλικής καταγωγής ταχυδακτυλουργός και φυσικοθεραπευτής της ομάδας, ο σινιόρ Σιρόκο Μενεστρέλο, Τέλος, σε δευτερεύοντες περιφερειακούς ρόλους συμμετείχαν οι συμπαίκτες του Γκρέκο στην Τόρεντ και στην εθνική Βραζιλίας, οι οποίοι αναφέρονται μόνον στις περιγραφές των αγώνων.
Αφού φιλοδώρησε με δεκάδες γκολ τα αντίπαλα δίχτυα. αφού διέφυγε από απαγωγείς και επίδοξους δολοφόνους του και αφού διεκπεραίωσε επιτυχώς και κάποιες κατασκοπικές αποστολές κατ’ εντολήν της κυβερνήσεώς του, τα ποδοσφαιρικά και εξωγηπεδικά “βιογραφικά” του Κώστα Γεωργίου-Γκρέκο ευδοκίμως ολοκληρώθηκαν στο τεύχος 72, όταν στις τελευταίες σελίδες του αναγνώσματος οδήγησε στην εκκλησία την αγαπημένη του Άμπυ και βγήκαν από αυτήν παντρεμένο ζευγάρι για το happy end της ιστορίας. Η κατά τον ίδιο τον Γιώργο Μαρμαρίδη η πραγματικότητα ήταν όμως πολύ περισσότερο πεζή. Όπως είχε δηλώσει κατά δική του διατύπωση «… δεν είχε άλλο τι διαφορετικό να περιγράψει. Είχε βάλει τον Γκρέκο να έχει σημειώσει γκολ με κάθε δυνατό ή ευφάνταστο τρόπο, από κάθε γωνία και από κάθε απόσταση…»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου